"Za uništenje bilo kojeg naroda nisu potrebne atomske bombe ili dalekometne rakete. Potrebno je samo smanjenje kvaliteta obrazovanja i dozvola prepisivanja i varanja na ispitima. Pacijenti umiru od takvih ljekara. Zgrade se ruše od takvih inženjera. Novac se gubi iz ruku takvih ekonomista. Pravda nestaje pored takvih advokata i sudija. Krah obrazovanja je krah jednog naroda"
Priča o Borisu Raoniću i Dariju Vranešu, samo je još po jedna slika samovolje ''srpskog sveta''. Svi oni, skupa sa onima koji dižu ruke i biraju ih za nešto, službenici su crkve Srbije, stado Joanikija II, osobe koje jedu iz istog korita i jedino žele da to korito brzo ne presuši. Za njih je ambijent koji su stvorili i u kome im može biti da rade to što rade, samo obična kafana na Balkanu kao zamjena za državu, institucije, znanje i odgovornost
