Piše: Erol Ramusović

Političke snage u Crnoj Gori, Bosni i Hercegovini i na Kosovu koje su otvoreni saveznici NATO-a i Evropske unije ne mogu da vjeruju da su ih NATO i Evropska unija prepustili Rusiji. Zvuči kao naučna fantastika, a ustvari je realnost u kojoj trenutno žive uglavnom Crnogorci, Bošnjaci i Albanci.

Dva su moguća razloga za ovakve katastrofalne odluke američke i briselske administracije. Prvi je, koji bi bio lakše prihvatljiv, da na Balkanu trenutno djeluje naivni karijerista Gabriel Escobar koji niti razumije geopolitiku niti mentalitet ovdašnjeg svijeta. Escobar misli da su ljudi ovdje naivni i da je glavni problem korupcija, a ne rusko kineski uticaj. Također misli da će odobrovoljavanjem srpskih političara od Srbije napraviti primjernu buduću članicu NATO-a i Evropske unije. Ako je to tako, to je čisti strateški promašaj američke vanjske politike. Koliko mi osjećamo na terenu, to isto bezrezervno podržava Velika Britanija, a djelimično i Evropska unija.

Drugi razlog zapadne podrške ruskom uticaju na Balkanu može biti svjesna politika Amerike i Velike Britanije koji destabilizuju Evropu, a posebno njemački i francuski uticaj na Balkanu. U tom slučaju niko nije naivan, i Escobar samo provodi politiku svoje zemlje. U isto vrijeme rusko-srpska propaganda proglašava ekstremistima proevropske građanske aktiviste, novinare i intielektualce u Crnoj Gori i izjednačavaju ih sa srpskim ekstremistima. Autorica takvog istraživanja je novinarka koja često boravi u društvu srpskih ekstremista i koja ne reaguje na njihove fašističke izjave i pjesme pune mržnje.

Nama koji smo bezrezervno podržavali punopravno članstvo BiH, Crne Gore i Kosova u NATO-u i EU izgleda da je danas moguće poniziti i ismijavati Ameriku, Britaniju i EU kako to rade Milorad Dodik, Ivica Dačić i Aleksandar Vulin i nakon toga od iste Amerike, Britanije i EU biti podržan kao politički faktor.

U ovim turbulentnim vremenima kreatori politika na zapadu moraju biti svjesni u kom pravcu vode potezi njihovih zastupnika i diplomata koji su istureni da riješe probleme na Balkanu. Posebno je zabrinjavajući odnos prema Bošnjacima koji su žrtve agresije i genocida i koji imaju stabilizirajuću ulogu i u Bosni i Hercegovini i u Crnoj Gori. Bošnjaci su pokazali svoje civilizacijsko lice u najtežim vremenima, jer nisu sistematski ubijali niti rušili bogomolje drugih. Naprotiv, u ratu su obnavljali crkve bosanskih pravoslavaca dok je vojska Ratka Mladića uništavala bogomolje po Sarajevu, uključujući i pravoslavne crkve.

Danas Bošnjake, kao svoje najvjernije saveznike zajedno sa Albancima, zapad gura u ruski zagrljaj zajedno sa srpskim nacionalističkim partijama u Crnoj Gori. Zato su u Crnoj Gori od presudnog značaja naredni izbori koji su biti ili ne biti za Crnu Goru. Bošnjaci u tom slučaju moraju biti pomognuti da naprave prevagu kao na referendumu i obezbjede Crnoj Gori sigurnu euroatlansku budućnost.

Slično je i u Bosni i Hercegovini. Otvoreni proruski igrač Milorad Dodik ponovo prijeti probosanskim politikama da će zajedno sa HDZ-om o svemu odlučivati na državnom nivou. Da li je onda zaista Čovićeva politika iskrena kada kaže da je prozapadno orijentisan ako zajedno sa ruskim čovjekom radi protiv bosanskih stranaka. Zato bi pravi odgovor bio da se probosanske snage ujedine i naprave najjači politički blok u BiH.

Bojim se da će u konačnici ceh na Balkanu platiti Evropska unija ne bude li prepoznala ova kretanja na pravi način. Svaki režirani film, pa i ovaj koji se odvija u našim životima, ima svoj kraj. Glumci se pamte po dobroj ili lošoj ulozi.

Bez obzira na sve, narod ima zadnju riječ, i svi trebaju da znaju da NAS IMA dovoljno koji ćemo braniti evropske vrijednosti, ako to Evropa sama nije učinila. Evropa je napisala svoje vrijednosti na papiru, dok ih mi istinski živimo, trpeći kako nas ubija licemjerstvo i neznanje zapada.

(Autor je predsjednik Skupštine Senata privrede EU u BiH i član udruženja građana porijeklom iz Crne Gore)
cdm