Na groblju na Cijevni (Gornja Zeta) ,14. novembra sahranjen je Zarija Vukasinovic(umro u 101.godini)prekaljeni borac,ucesnik Trinaestojulskog ustanka,koji je prosao najteza ratista Narodno-oslobodilacke borbe.

Od borca Druge cete Treceg bataljona Cetvrte crnogorske proleterske brigade,ucesnika cuvene bitke na Ljubinom grobu-oprostili su se postovaoci NOBa i antifasisti ovog slobodarskog podneblja.

Na posljenjom ispracaju ispred kapele na Cepurcima ,u ime boraca i antifasista Glavnog grada od Zarije Vukasinovica oprostio se potpredsjednik te organizacije Zoran Bobo Raicevic.

-Zarija je bio ratni ali poratni borac za najsvetije vrijeddnosti jugoslovenskog i crnogorskog drustva,rekao je Raicevic i nastavio:

Posljednji junak sa Ljubinog groba odaje poštu na Spomeniku palim drugovima na Tjentištu

.

Drug Zarija Vukašinović rođen je 1922. godine u Zeti. Odrastao je u časnoj I cijenjenoj porodici Vukašinović gdje je stekao prva saznanja o životu u uslovima ekonomske, socijalne I nacionalne neravnopravnosti u Kraljevini Jugoslaviji I nadiranju nacifašizma u Evropi 30-ih godina prošlog vijeka. U ranoj mladosti postao je, zajedno sa velikim brojem najboljih sinova I šćeri crnogorskog naroda, dio naprednog pokreta predvođenog KPJ. Kao veoma mlad bio je sekretar Mjesnog komiteta SKOJ-a Gornje Zete. Kroz razne aktivnosti, učešće u štrajkovima I demonstracijama, kalio se I sazrijevao naš Zarija.Priznanje za sopstvenu hrabrost I odlučnost bilo je prijem u KPJ 1939. godine. Kao takav našao se u prvom stroju boraca učesnika veličanstvenog 13-ojulskog ustanka. Od tog momenta do kraja NOB-e drug Zarija je s puškom u ruci u nemilosrdnoj borbi sa nacifašističkim okupatorima I domaćim izdajnicima. Učešće u najznačajnijim akcijama tokom 1941. godine preporučilo ga je za sastav jedne od najelitnijih jedinica partizanske vojske 4. Crnogorsku proletersku narodnooslobodilačku udarnu brigadu, za koju je u jednoj prilici i sam Vrhovni komandant Tito rekao da je vrijedna četiri druge brigade. Sjetimo se samo nekoliko velikih bitaka iz njene slavne istorije u kojima je drug Zarija učestvovao: Livno, Duvno, Kupres, Bugojno, Vilića gumno, Neretva, Sutjeska. A kao kruna čuvena odbrana Ljubinog groba 3. juna 1943. godine kada je 40 boraca 2. čete 3. bataljnona 4. Crnogorske, među kojima je bio i Zarija Vukašinović, u natčovječanskom naporu koji je podrazumijevala borba prsa u prsa sa nebrojeno nadmoćnijim I bolje naoružanim neprijetaljem, omogućila prolaz Vrhovnom štabu NOV I POJ i glavnini partizanskih snaga. Kraj rata drug Zarija dočekao je kao pripadnik Crnogorske brigade Korpusa narodne odbrane Jugoslavije. Za zasluge u NOB odlikovan je velikim brojem odlikovanja među kojima posebno mjesto zauzimaju Orden za hrabrost, orden partizanske spomenice, orden bratstva I jedinstva I orden crnogorske zastave I stepena.

Entuzijazam borca iz predratnih I ratnih dana Zarija je prenio I na vrijeme mira i obnove I izgradnje nove Jugoslavije, države ravnopravnih naroda I republika, socijalne pravde I bratstva I jedinstva. Srijećemo ga u tom period na odgovornim dužnostima poslanika u Skupštini Crne Gore, predsjednika Opštine Gornja Zeta I sekretara Mjesnog komiteta u Bačkoj. Početak uspješne profesionalne I životne priče na kratko je prekinut sticajem nesrećnih okolnosti. Ipak, ni velike nevolje nijesu dekuražirale druga Zariju. Njegov otvoreni karakter I snažna ličnost uspjeli su da otklone moguću mržnju ili želju za osvetom I da mu omoguće punu društvenu afirmaciju I uvažavanje od strane njegovih najbližih, prijatelja I drugova I da postane omiljen I cijenjen. Sve koji smo ga znali osvajao je njegov pozitivizam, otvorenost I oštroumnost , osobine koje je sačuvao do posljednjeg dana.

Zarija Vukašinović proveo je mnogo godina u ljubavi u skladnom, primjernom braku sa suprugom Olgom. Njena bolest I rani odlazak otvorili su veliku ranu u Zarijinom srcu koju nikad nije prebolio. Hvala svima, posebno njegovoj porodici na velikoj njezi I pažnji koja je našem Zariji posljednje godine I dane života učinila podnošljivijim.

MI poštovaoci druga Zarije osjećamo obavezu da ovom velikom čovjeku, istaknutom borcu slavne partizanske narodnooslobodilačke antifašističke borbe iskažemo izuzetno priznanje I da ga na posljednjem ispraćaju pozdravimo sa njemu omiljenim partizanskim pozdravom “Smrt fašizmu – Sloboda narodu”.