Iz štampe je izašla knjiga Gorana Sekulovića ‘’Filozofski i politički pogledi Borislava V. Pekića'' sa podnaslovom ‘’(Kako) Ka ‘pristojnom društvu i državnom uređenju’?’’ Knjiga je publikovana povodom devedesetpet godina od rođenja  Borislava V. Pekića. Na početku knjige date su dvije Sekulovićeve pjesme posvećene Pekiću i njegovom ocu (''Bijela maramica gospodstva, Vojislav Pekić'' i ''Nebo koje je prvi put ugledao Borislav Pekić, Orden Zlatnog runa) iz njegove zbirke ''Sokratov sljedbenik – A i što bi nam život bez slobode'' koja je objavljena kao autorsko izdanje 2016.g.

Uz Beśedu Borislava V. Pekića na dodjeli Njegoševe nagrade 1987. godine, Uvoda naslovljenog ‘’Pekićeva, a naša, zloćudna rasa’’ i na kraju Umjesto zaključka, knjiga sadrži sljedeće djelove i poglavlja: Osobena metafizička dimenzija Pekićevih književnih djela sa ovim sastavnim odrednicama: Utopijska i graditeljska strast umjetnosti i revolucije za apsolutnim i božanskim redom stvari, Isidor, posljednji Njegovan: Genijalni, tragični umjetnik, graditelj monumentalnog spomenika Revoluciji, Sličnost viđenja Pekića i Sekula Drljevića srpsko-(cincarsko)-građansko-trgovačkog pogleda na svijet i njegovog odnosa prema Njegoševim idejama: Od ‘’Velike Srpske Trgovine’’ do ’’Velike Srbije’’, Da li je ’’građanskog Načertanija’’ s ’’privrednim notacijama’’ ikad i bilo?!,‘’Šta im je to – veliki Srbin?’’, ili: Kako se ne može biti kao ni ‘’VELIKI MRTVAC’’ ni ‘’VELIKI SRBIN’’, Kako se ‘’vodi velika evropejska politika’’ a ‘kako se Načertanije srpske nacionalne politike po kaldrmi, među balegom, vuče!’’, (Veliko)Srpsko utvrđivanje nacionalnog identiteta i etničkih osobina Cincara ili ‘’Vredi li biti srpski otac’’ (o razlici između ‘’posrbiti’’ i „srbnuti“ se), Kako se Zemlja ‘’grundira’’ (pameću a ne krvlju) ili: da li se može ‘’pogrešno, nepravedno, mučki ubijati’’, a da se ‘’pravoslavno poštovanje prema životu’’ nikad ne izgubi, Kako ,,rasu očistiti od tuđinskog otrova koji nam već vekovima smekšava volju i um’’ ili: o et(n)ičkom čišćenju, Kako je Kir Simeon Lupus Njegovan ‘’vladičino dramatično sočinenije dosta malo razumeo…’’?, Jesu li Crnogorci ‘’izeli’’ Georgija Njegovana ili: kako ‘’se sa divljim crnogorskim etnikom nositi’’?!, Ko će za ‘’ruski korov’’ ’’jednom u budućnosti morati da plati’’’?!, I s t r e b i t i ili i z e s t i?!, Pekićeva proročka intuicija o nužnosti odstranjenja viševjekovnog zlokobnog kosovskog i velikosrpsko-pijemontskog mita, Još jednom o ‘’Načertaniju’’ Ili: Kako da Srbija ‘’za malu cenu’’ ima ‘’prijateljstvo zemlje koja najmanje deset hiljada brdnih vojnika postaviti može’’?, VII tom Zlatnog runa: Mit kao početak i kraj, izvorište i ulište, alfa i omega istorije i čovjeka, Između mita i istorije: Od Noemisa Velikog, Pravednog i još Mnogokojekakvog do onog ko se govnetom hrani, crkotinama mačjim, užeglim uljem i sirćetom!, Izbor hroničara ‘’beogradske čaršije, ili skromnije, njenog aromunskog, romejskog, makedovlaškog, crnovunaškog, po srpski, cincarskog soja’’ na ‘’presudnom razvođu sudbine’’ Njegovana-Turjaških, Povratak u mit ’’najvećeg među Argonautima, Lovca i Posednika Zlatnog runa, Poznavaoca poslednje tajne, Crnog Konja Večnosti!’’ i ’’Sve se vraća’’ ili: ‘’... Ako još jednom poželiš da budeš čovek, seti se svoje P r o šl o s t i, P o s e d a i P o t o m s t v a’’.

Slijedi Pekićeva filozofija dinamičkog energijalizma sa poglavljima – Prethodno utvrđivanje ontološko-kosmičke perspective, Razlike kao uslov slobode, Protivrečnosti kategorije realnosti, Sopstvena neminovnost morala koji se određuje svijetom, O svijetu kao samorazvitku čiste energije, O tome kako saznanje izlazi iz svog ‘’začaranog kruga’’, O apsolutu (apsurdu ili Bogu), O apsurdu kao bitno gnoseološkom fenomenu, Rađanje čovjeka sa slobodnom voljom kao (u) Boga koja mu ništa ne znači ili: Mit o Judi, Zablude idealizma i materijalizma, O odnosu književnosti i filosofije, Životno iskustvo i umstvovanje: o Joneskovoj racionalnoj stvarnosti ili uzor-istoriji i O autotipskoj formuli sveta.

Tu je i Pekićeva politička filozofija aristokratske oligarhije (državnik između filosofije i politike) koja sadrži ova poglavlja: Političke nauke u sistemu jedne energetičke kosmogonije, Objektivno ontološka funkcija politike kao permanentne revolucije individualne ili kolektivne svrhe, Anticipiranje uslovnog refleksa od strane praktične politike, Politika i filosofija, O politici kao praktičnoj filosofiji i duhovnoj aktuelizaciji objektivnog razvoja energije, O razlici između racionalnog i stvarnog, Politika i moral, Pekićeva političko-filozofska koncepcija ‘’aristokratske oligarhije’’, O komunizmu kao „feudalnom socijalizmu“ i Marksovoj teoriji diktature proleterijata, Neetičnosti (vođa) vulgarnih diktatura i nužni, stvaralački ideali idealnih diktatura, O jugoslovenskom ‘’slučaju’’ ili: što ‘’nateruje vuka da oblači jagnjeću kožu’’, Zašto komunistička doktrina ne može biti praktična filozofija?, O Pariskoj komuni, O revoluciji i kontrarevoluciji, O racionalnom ili individualnom totalitarizmu, O narodima i državi kao uslovu opstanka jedne nacije i Prva vrlina državnika je državotvornost a ne slobodoumnost.

Kao moto knjige autor je dao, između ostalog, i ove Pekićeve misli iz različitih njegovih djela: ‘’... Taj svet, svet ovih knjiga, ipak je samo svet sablasti, astralni svemir u kome moja najličnija osećanja imaju manje-više uverljiv privid ljudi od krvi, mesa i mašte.‘‘; ’Što više istina čovek poznaje sve manje volje mu preostaje da se opredeli i za jednu. Zbog toga je obrazovanje jedini protivotrov fanatizmu. Imunitet se stiče skepsom, ne r a z o č a r e n j e m, jer i razočarenje nije ništa drugo do jedna besmislena pesimistička dogma. Razočarenje stvara konvertite.’’; ’’Na Balkanu se nikad ništa nije moglo lepim. Čak i kad se zlatom načne pisati, pisanje se govnima zapečatiti mora.’’;’’Vi vašu decu vaspitavate kao da žive na mesecu, a ne na Balkanu, gde je čovek ili dobar vojnik ili dobar sluga. U najčešćem slučaju – dobar mrtvac…’’; ’’Cela Administracija uglas viče: Za spas Srbije! Za iskupljenje Kosova! Za izlaz na Mora! Za ujedinjenje sa slovenskom braćom! Za Veliku Srbiju!...’’;‘’Svaka filosofija je pre svega moralni problem’’;’Trgovina je kao filosofija. Uvek se može kazati da bi neka druga premisa dovela do dubljeg, istinitijeg zaključka, neka druga, smelija trgovačka operacija do još aktivnijeg bilansa.’’ ’’Reakcionarno je sve ono što se protivi p r i r o d n o j promeni.’’ ‘’Pripadnost svetu ne dokazuje se time što se on osvaja.’’;  ‘’Jedini kriterijum kojim sam se pri traženju ravnoteže između mog i tuđeg iskustva rukovodio — bilo je ono što sam zamišljao da je moja savest. Životu nikada nisu nedostajali viši ciljevi. Na žalost, ono što nam se tako često objavljuje kao život na delu, nekontrolisana je sprega volje i slučaja, dobrih namera i rđavih ishoda, pa mi, koji smo i sami tek još jedna nepoznata u toj nesvedenoj jednačini patnje, sumnje, nade, strasti, iskušenja i neizvesnosti, jedino na savest možemo da se oslonimo i da u njoj potražimo kriterijume svojih izbora, mere svojih akcija, a ako smo pisci, i ciljeve svojih reči.’’